İçimizdeki eleştirmen kesin sözlerle konuşur: “her zaman”, “asla”, “yeterli değil”. Çoğu zaman kendi sesinizden çok, eski ve ödünç alınmış bir ses gibidir. Onu fark etmek, etkisini gevşetmenin ilk adımıdır.
Yakalayın, sonra sorgulayın
Eleştirmeni duyduğunuzda durun ve sorun: bunu sevdiğim birine söyler miydim? Çoğu zaman cevap hayırdır. İşte o boşluk, daha şefkatli ve daha doğru bir düşüncenin büyüyebileceği yerdir.
Sesi zorla susturmaya çalışmıyorsunuz. Onu hafifçe tutmayı ve hangi düşüncelere göre hareket edeceğinizi seçmeyi öğreniyorsunuz.
